Stephen Krashen jest ameryka\u0144skim lingwist\u0105 najbardziej znanym ze swojej pracy w dziedzinie przyswajania drugiego j\u0119zyka. <\/p>\n\n\n\n
W 1982 roku opublikowa\u0142 bardzo wp\u0142ywowy esej Principles and Practice in Second Language Acquisition<\/em><\/a>. Krashen postawi\u0142 hipotez\u0119, \u017ce przyswajanie drugiego j\u0119zyka jest bardzo podobne do procesu zachodz\u0105cego u dzieci podczas nabywania pierwszego j\u0119zyka. Wymaga znacz\u0105cej interakcji w nowym j\u0119zyku, w kt\u00f3rym m\u00f3wcy s\u0105 zainteresowani komunikatem, a nie form\u0105 gramatyczn\u0105 j\u0119zyka, a celem jest zrozumienie. <\/p>\n\n\n\n Najwa\u017cniejsze cz\u0119\u015bci teorii Krashena to:<\/p>\n\n\n\n Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, j\u0119zyk najlepiej przyswaja si\u0119 poprzez kontakt ze zrozumia\u0142ym tekstem. <\/p>\n\n\n\n Nie jest tak, \u017ce osoby odnosz\u0105ce sukcesy w nauce j\u0119zyk\u00f3w obcych maj\u0105 jaki\u015b szczeg\u00f3lny talent. To ludzie, kt\u00f3rzy nie odnosz\u0105 sukces\u00f3w, maj\u0105 co\u015b, co utrudnia im nauk\u0119, tj. filtr afektywny i monitor. <\/p>\n\n\n\n Teorie Krashena by\u0142y inspiracj\u0105 dla tak zwanego “naturalnego podej\u015bcia<\/a>” do nauki j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3re zosta\u0142o opublikowane w 1983 roku. Zak\u0142ada\u0142o ono, \u017ce j\u0119zyk pojawi si\u0119 spontanicznie, gdy uczniowie us\u0142ysz\u0105 i zobacz\u0105 wiele tre\u015bci w j\u0119zyku docelowym.\n
<\/p>\n\n\n\n