Od wczesnych dni bada\u0144 nad tym, jak ludzie ucz\u0105 si\u0119 drugich j\u0119zyk\u00f3w, skupiano si\u0119 na tym, jak ta wiedza mo\u017ce poprawi\u0107 nauczanie. W 1976 roku Krashen opracowa\u0142 model monitora. M\u00f3wi on o dw\u00f3ch sposobach opanowywania nowego j\u0119zyka: akwizycji, kt\u00f3ra przypomina naturalne uczenie si\u0119 przez dzieci pierwszego j\u0119zyka bez zastanawiania si\u0119 nad tym, oraz nauki, kt\u00f3ra polega na \u015bwiadomym zrozumieniu regu\u0142 i gramatyki. Model Krashena wywo\u0142a\u0142 du\u017c\u0105 debat\u0119 na temat tego, jak powinni\u015bmy uczy\u0107 drugich j\u0119zyk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Wed\u0142ug Krashena nauka j\u0119zyka zale\u017cy od dw\u00f3ch rzeczy: ka\u017cdy mo\u017ce uczy\u0107 si\u0119 j\u0119zyka w ka\u017cdym wieku, i istniej\u0105 wsp\u00f3lne \u015bcie\u017cki, kt\u00f3rymi pod\u0105\u017caj\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 ucz\u0105cych si\u0119. Na przyk\u0142ad Pienemann pokaza\u0142, \u017ce w j\u0119zyku niemieckim kolejno\u015b\u0107, w jakiej ludzie ucz\u0105 si\u0119 struktur zdaniowych, pozostaje taka sama, niezale\u017cnie od tego, jak ich uczysz. Sugeruje to, \u017ce to, co mo\u017cna nauczy\u0107, zale\u017cy od tego, jak ludzie naturalnie si\u0119 ucz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku badania oparte na pomys\u0142ach Krashena sk\u0142ania\u0142y ludzi do w\u0105tpliwo\u015bci, czy powinni\u015bmy nauczaj gramatyki w spos\u00f3b jawny. Doughty i inni argumentowali, \u017ce nauczanie drugiego j\u0119zyka obejmuje mieszank\u0119 metod bezpo\u015brednich (np. koncentracj\u0119 na znaczeniu) i jawnych (np. nauczanie regu\u0142 gramatycznych). Uwa\u017cali, \u017ce badania nad tym, jak ludzie opanowuj\u0105 j\u0119zyki, mog\u0105 pom\u00f3c ucz\u0105cym si\u0119 poprawi\u0107 swoje umiej\u0119tno\u015bci, zw\u0142aszcza poprzez my\u015blenie o regu\u0142ach j\u0119zykowych.<\/p>\n\n\n\n
Pomys\u0142, \u017ce to, co mo\u017cemy nauczy\u0107, zale\u017cy od tego, jak ludzie si\u0119 ucz\u0105, jest wa\u017cny, ale to nie ca\u0142a historia. R\u00f3\u017cne aspekty j\u0119zyka, takie jak s\u0142ownictwo czy gramatyka, mog\u0105 wymaga\u0107 r\u00f3\u017cnych metod nauczania. Ponadto nale\u017cy wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119, jak du\u017co uwagi i \u015bwiadomo\u015bci uczniowie potrzebuj\u0105 podczas procesu uczenia si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Hulstijn zauwa\u017cy\u0142, \u017ce chocia\u017c niekt\u00f3ra nauka dzieje si\u0119 bez naszego zauwa\u017cenia (nauka domniemana), \u015bwiadome uczenie si\u0119 (nauka jawna) r\u00f3wnie\u017c odgrywa rol\u0119. Ellis wyja\u015bni\u0142, \u017ce nauka domniemana dotyczy bardziej intuicji i automatycznych umiej\u0119tno\u015bci, podczas gdy nauka jawna bardziej dotyczy \u015bwiadomego zrozumienia i regu\u0142. Wydaje si\u0119, \u017ce nauka domniemana przebiega \u0142atwiej, zw\u0142aszcza przed okresem dojrzewania, podczas gdy nauka jawna mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 w ka\u017cdym wieku.<\/p>\n\n\n\n
Ale nie wszyscy si\u0119 zgadzaj\u0105. Niekt\u00f3rzy argumentuj\u0105 za jawnym nauczaniem gramatyki, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce pomaga to lepiej zrozumie\u0107 j\u0119zyk uczniom. Inni twierdz\u0105, \u017ce chocia\u017c nie ma jeszcze wielu bada\u0144, nauczanie gramatyki jawnej mo\u017ce by\u0107 pomocne.<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli chodzi o nauczanie drugich j\u0119zyk\u00f3w, istniej\u0105 dwa g\u0142\u00f3wne podej\u015bcia: jedno oparte na og\u00f3lnych metodach nauki j\u0119zyk\u00f3w wywiedzionych z bada\u0144, a drugie koncentruje si\u0119 na zmianie sposobu, w jaki j\u0119zyk jest nauczany w klasach. Debata cz\u0119sto koncentruje si\u0119 na tym, czy nauczyciele powinni skupi\u0107 si\u0119 na gramatyce w spos\u00f3b jawny czy domniemanym. Niekt\u00f3re eksperymenty pokazuj\u0105, \u017ce uczniowie bardziej zwracaj\u0105 uwag\u0119 na formy j\u0119zykowe, gdy s\u0105 one im bezpo\u015brednio wskazywane. Inne sugeruj\u0105, \u017ce zmiana mi\u0119dzy koncentracj\u0105 na formach j\u0119zykowych a nauczaniem przedmiotu mo\u017ce pom\u00f3c uczniom zauwa\u017cy\u0107 i lepiej zrozumie\u0107 j\u0119zyk.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu nie ma jednego uniwersalnego rozwi\u0105zania. Nauczanie drugich j\u0119zyk\u00f3w to mieszanka r\u00f3\u017cnych metod, a znalezienie w\u0142a\u015bciwej r\u00f3wnowagi mi\u0119dzy nimi jest kluczem do pomagania uczniom w poprawie ich umiej\u0119tno\u015bci.<\/p>\n\n\n